puglia’dan napoli’ye

bu çitlerle çevrilmiş at çıkmazında
şahım çaresiz
ve ben puglia’nın en ucundayım
bir yanımda adriyatik
diğer yanım iyonya
işte bu kadar küçüğüm ve
varsa bir olasılık güz sessizliğinde
beklemenin ilerisinde
zeytin ağaçlarının gölgesinde
veya cırcır böceklerinin seslerinde
işte o kadar da büyüğüm.

geçtikçe upuzun düzlüklerinden dolunayın
o kızıltoprakta uyudukça
lecce’nin duvarlarında bulduğum sır
dağları gösteriyor bana
giriyorum basilicata’ya
ve gittikçe küçülüyorum dağlar boyu
durmuyorum, durmak yakışık almaz
kaya kaya büküyorum dizlerimi
yola ve bitmeyen inancıma

limon ağaçları görüyorum biraz
biraz şehir
gecesi korkulu gündüzü telaşlı
ve balkonlar hep dolu
güney işte bu,
yalnızken hüzünlü
ve o kadar bembeyaz
ve ve bir şehir ne kadar güzelse o kadar vahşi; Napoli.

More from Sercan Doğan

puglia’dan napoli’ye

bu çitlerle çevrilmiş at çıkmazında şahım çaresiz ve ben puglia’nın en ucundayım...
Read More

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir